What I want, what I really really want

HAIR IS WHAT YOU WEAR
NOT WHO YOU ARE

Voor mij was “HAAR” of het gebrek eraan, het meest bepalende in mijn leven. Ermee omgaan, het aanvaarden, ermee leren leven, het ombuigen naar iets positiefs, dat zat er voor mij niet in. Ik kon niet aanvaarden dat mijn hele toekomstbeeld en mijn hele zijn erdoor gedwarsboomd werd. Ik wou geen freak, geen Alien, geen kneusje zijn. Veertig jaar geleden was de tijdsgeest anders dan nu. Afwijken van de norm was niet iets dat ik als vrouw zag zitten. Toch niet op een manier die mijn vrouwelijkheid danig aantastte. “Haar” is doorheen de geschiedenis altijd onlosmakelijk met het feminiene verbonden geweest. De literatuur beschrijft de golvende manen, de schitterende lokken , de volle haardos als aantrekkingspunt nummer één van de vrouw. Ik verloor mijn aantrekkelijkheid met het meest in het oog springende element dat daartoe bijdraagt.

 

 

Na een lifetime struggle ben ik op een punt van aanvaarding gekomen en op een punt waarop ik het kan ombuigen naar een positief element in mijn leven. What doesn’t kill you….En daarom zet ik mij in voor vrouwen die zoals ik hetzelfde moeten meemaken. We stichten een Belgische vereniging om alle mensen die aan Alopecia (medische term voor haarverlies) lijden, te helpen. Alopecia komt er in verschillende vormen. Meer uitleg hierover vindt u bij “Alopecia.be”. Ook daar meer over de doelstellingen van de vereniging.

 

HAAR IS EEN ORNAMENT

Als boegbeeld van de vereniging zou ik de boodschap willen uitdragen dat “haar” niet de verpersoonlijking is van jezelf, maar dat het een mooi, vrouwelijk ornament is. Een manier om je vrouwelijkheid naar buiten te dragen, om je persoonlijkheid uit te drukken. En dit ornament kan je haardos zijn in een geprefereerde coupe en kleur, maar het zou ook kunnen “geen haar” zijn, dwz een kaal kopje. Het kan ook eens een andere, gekke haarstijl zijn, of nog een andere. Of wat vind je van een leuke geknoopte sjaal of een tulband, een te gekke hoed? Je kunt je hoofdornament kiezen zoals je een bril zou kiezen. Wees vrij, neem de stijl aan waar je op dat moment zin in hebt. Selon le goût du moment….en niet te vergeten: les goûts et les couleurs, ça ne se discute pas. Durf jezelf zijn, bevrijd je van het juk. Je hoeft niet te verstoppen dat dit ornament niet uit je hoofd groeit, want het devalueert je niet als vrouw. Het is JOUW haar, het zijn JOUW sjaaltjes, het zijn JOUW ornamenten. Jij hebt ze heel speciaal gekozen voor jezelf, jij hebt ze gekocht. And that’s all folks!





WHO THE HELL IS BALDBARBARELLA?

It’s me. Ik ben Michèle Baldbarbarella.
Het personage dat de boodschap wil uitdragen naar de maatschappij. Het moment is gekomen voor een beetje meer begrip en bewustmaking van deze schijnbaar zeldzame aandoening. Juiste cijfers zijn niet bekend, maar iedereen kent wel mensen, zelfs vrouwen die lijden aan een vorm van haaruitval of die volledig kaal zijn. Onderzoek in de VS en in Europa wijst uit dat 1,7% van de bevolking (mannen en vrouwen) ooit aan een vorm van Alopecia lijdt. Als we het over mannen hebben, krijgt 70% ermee te maken krijgt vanaf een bepaalde leeftijd. Voor mannen is het een “normaal” fenomeen, en daarom is een kale man een maatschappelijk doorsnee beeld. Voor een vrouw staan de zaken er heel anders voor, het komt veel minder voor, het is een beeld dat heel veraf staat wat als “normaal” wordt ervaren. Mensen voelen zich buiten hun comfortzone, weten niet hoe reageren. Voor vrouwen voelt het aan alsof hun vrouwelijkheid aangetast wordt. En ik geef toe dat het directe in your face beeld veel mannelijker wordt zonder haar. Het is alsof de zachtheid, de sensualiteit verdwenen is. In die optiek is het belangrijk dat je dit aspect terugbrengt door de een aangepaste manier van kleden, door de juiste stijl. Als baldbarbarella zou ik willen een kaal stijlicoon zijn dat erin slaagt vrouwelijk en aantrekkelijk voor de dag te komen. Ik zou graag een voorbeeld zijn voor kale vrouwen en aantonen dat ze wel aantrekkelijk kunnen blijven als vrouw. Noem het gerust mijn “missie”.

Het plan is om als Baldbarbarella naar buiten te treden en te zien hoe mensen reageren. Wat ik allemaal gedaan heb en nog zal doen, kunt u volgen op mijn blog/vlog “Baldbarbarella”.

VRIJHEID

Ik krijg nu ook de vraag of ik gewoon verder kaal zou kunnen door het leven gaan. Kan ik mijn mooie pruik opgeven, waardoor ik er als een “normale” vrouw uitzie? Dan moet ik als antwoord geven dat ik 40 jaar mijn haar op geen enkele manier heb kunnen dragen zoals ik het wou. Ik heb nooit leuke stijlveranderingen kunnen doen. En het lag zo in mijn natuur om om de haverklap van stijl te veranderen.

 

Ik denk niet dat mezelf beperken in vrijheid en tegen mijn natuur ingaan, het juiste pad is voor mij. Ik zal doen wat goed voelt, de stijl aannemen waar ik op dat moment zin in heb. Omdat dit helemaal “Michèle” is. Schrik dus niet als je mij overdag kaal ziet, ‘s avonds met een kort kopje, de dag erop met een ballerinaknotje en ‘s namiddags met een geknoopte seventies zijden carrésjaal.
Eindelijk ben ik vrij te doen wat goed aanvoelt, en dat is ongelooflijk zalig gevoel!

 

THE LIST- SHOUT OUT YOUR DREAMS

Terwijl ik allerlei ideeën kreeg over de ludieke acties ik wil voeren en hoe ze concreet zouden moeten op poten gezet worden, kwam ik tot het besef dat ik dit allemaal niet alleen aankon. Ik zou hulp nodig hebben. Als het dit is wat ik werkelijk wou, dan zou ik mensen moeten vertellen over mijn plannen. Hen tonen wat mijn drive is en zeggen welke wegen ik wil bewandelen. Misschien kon ik zo wel rekenen op hun hulp, of ging er bij hen dan een lichtje branden. En zo ben ik begonnen met mensen mijn verhaal te vertellen en uit te leggen wat mijn doel is, wat mijn dromen zijn. Veel mensen die ik zelfs niet kende, stuurde ik emails. Maar some you win, some you lose. Je kunt niet verwachten dat je bij iedereen goodwill kunt opwekken, soms is het ook gewoon een kwestie van drukke agenda’s, of andere focus. Terwijl ik daarmee druk bezig was, las ik een artikel over een boek geschreven door Yuval Abramovitz “De Lijst: deel je dromen en maak ze waar!”. Hij zegt: “Je geeft je dromen meer kansen als je ze deelt en tegelijk om hulp vraagt.”. Dit lezen bracht me even van mijn stuk. Dat was nu net wat ik begonnen was met te doen! Dit kon toch geen toeval zijn? Ik beschouwde het als een teken dat ik de juiste weg genomen had. Ik wilde niet meer angstig zijn om mijn dromen te delen, uit angst dat mensen mij arrogant zouden vinden.
En hij heeft gelijk. Je kunt perfect om hulp vragen en tegelijk bescheiden blijven. En zo ben ik ook begonnen met mijn andere dromen te delen. Dromen die ik mijn hele leven opgeborgen heb, omdat ze niet in het plaatje pastten. En zoals Yuval het zegt: “Dream it, Write it, Shout it, Do it!”

 

 

MY LIST

1) Be a Model

Elegantie en originaliteit zijn twee kernwoorden die ik al heel mijn leven hoog in het vaandel draag. Ik heb nog altijd die modellenlook en allure, mijn lichaam mag er nog steeds zijn (1,75m/Schouder 102, taille 77, Heup 102, Borst 93). En het is geweldig om een cameleon te zijn, die alle stijlen aankan. Ik droom er nog steeds van om model worden.
Toen ik jong was, is die mogelijkheid voor mij weggevallen door mijn haarverlies. Dus wil ik er nu echt voor gaan. Ik ben begonnen met erover te spreken, en ik heb al hele goede connecties gekregen. Het is helemaal niet evident om op het juiste spoor te geraken, maar ik werk eraan. De gewone fashionwereld focust zich nog altijd op modellen die zeer jong zijn.
Afwijken van het normale beeld dat we hebben van schoonheid kan, op voorwaarde dat men jong is. En als men dan kiest voor een model dat al ouder is, moet het iemand zijn die al bekendheid heeft. Als nobele onbekende krijg je niet zomaar kansen, zelfs al zou je er nog identiek of zelfs veel beter uitzien, of beter passen in filosofie. Als ouder model draag je je verhaal uit en dat is waar men als modemerk of bureau een boodschap kan mee brengen naar de wereld toe. Een Win-Win situatie, maw. Als de zaken zo staan, dan heb ik nog wel een kans ;-). Ik heb een “unique selling point”: ik ben 54 jaar en ik ben Kaal. Ik ben volledig atypisch. En ik heb mijn verhaal. #wifty #wiftypower #nevergiveup #nevergivein #justdoit

Zit u in deze wereld of hebt u contacten in deze wereld, stuur mij aub een mailtje of een facebookberichtje.

2) Modeontwerper

Van jongsaf aan had ik een fascinatie voor kleren, stijl, snit, vormen, stoffen, texturen, elegantie, kostuumgeschiedenis. In films en feuilletons was ik de grootste fan van kostuumdrama’s, omdat ik daar de prachtigste kleren en stoffen kon zien. Elk tijdperk heeft zijn eigen elegantie. Als tiener was ik altijd bezig met kleren in elkaar steken of kleren aan te passen naar mijn eigen stijl. Stijl en elegantie waren mijn handelsmerk en dat is nog altijd zo. Trends die er zitten aan te komen voel ik onfeilbaar aan en op het vlak van mode draag ik de nieuwe vormen gemiddeld twee jaar voor de massa er klaar voor is. De droom “modeontwerper”wil ik zeker nog verwezenlijken. Tegelijk ben ik ook Baldbarbarella en wil ik als kale vrouw elegant en aantrekkelijk zijn.
Wanneer ik kaal ben, dan projecteer ik een harder, mannelijker beeld van mezelf. Als baldbarbarella wil ik op een “normale” manier aantrekkelijk kunnen zijn, ik bedoel daarmee dat ik niet automatisch de kinky toer wil opgaan om een passende stijl te hebben. Net daarom is het belangrijk dat je de zachtheid en vrouwelijkheid die in jezelf zit, naar boven haalt door de manier van kleden. Een lang, slank silhouet maken is de boodschap en dat lukt het best op de volgende manier: monochrome combinaties (boven en onderstuk in één kleur, eerder zachte dan harde kleuren), het gebruik van flou stoffen , een smalle schouderlijn hanteren, de taille benadrukken, het vermijden van grafische prints (tenzij flou prints, kleine motieven, ton sur ton kleuren), enzovoort. Het is een geen gemakkelijke opdracht om “cool” en vrouwelijkheid te combineren. But yes we can!
De kledingcollectie die ik wil brengen zal deze visie naar voor brengen. Tegelijk wil ik ook de eeuwige elegantie bejubelen. Als kind verslond ik elke zaterdagnamiddag de filmklassiekers uit de jaren 50 en 60. Die goeie ouwe BRT trakteerde mij daar elke week op.
De Hollywoodglamour uit die tijd heeft voor eeuwig en altijd mijn hart gestolen. De rasechte Divastijl zit in mijn DNA. Ingrid Bergman, Ava Gardner, Lauren Bacall, Audrey Hepburn, Grace Kelly, noem maar op….Hun beeld van elegantie is eeuwig. Iconische garderobestukken uit die tijd zal ik in mijn collectie actualiseren. Tijdloze klassiekers, vrouwen op het lijf geschreven. Het is niet mijn bedoeling om elke zes maanden deze
prachtige stukken af te schrijven en in de mallemolen, de dictatuur van de mode terecht te komen. Als deze kleren echt bij u passen, dan kom je daar ALTIJD stijlvol mee voor de dag, en het zou het zonde zijn ze te devalueren.
Het liefst zou ik dat doen in samenwerkingsverband met een merk (of ontwerper) dat diezelfde vrouwelijkheid en elegantie als wezenlijk kenmerk heeft. Een merk dat staat voor duurzame mode. “Sustainable Fashion” in het maken, koesteren en dragen. Indien u zich geroepen voelt, of u denkt mij in contact te kunnen brengen met mensen die dezelfde visie delen, stuur mij aub een mailtje of een bericht via facebook.





3) Filmpjes

In het kader van mijn Alopecia-bewustmakingscampagne, heb ik een plan. Ik maak een vlog, waar ik filmpjes op post. Ik heb een aantal scenario’s die ik zou willen uitwerken. Ze hebben een groot ideale wereld-gehalte ;-). Ik kan het niet helemaal uit de doeken doen, dat zou de verrassing teniet doen. De beste manier om dit te realiseren, zou zijn dit te doen samen met een beginnende filmaker, of een student op de filmschool. Het zou voor hem/haar een visitekaartje kunnen zijn. Amateurcineasten zijn ook welkom om te helpen deze zotte plannen uit te voeren. Een gevestigde filmmaker mag zeker ook solliciteren voor de job ;-). Ik nodig iedereen uit die op dat vlak enige expertise, maar ook veel goesting heeft, om mij te contacteren (via email of facebook).