Een mensenzee, een amalgaam van wie er zoal in dit Vlaanderenland rondloopt. Zelfs het buitenland is aardig vertegenwoordigd. De perfecte doorsnede van onze maatschappij is hier te vinden. Ik interview random mensen, om zo een realistisch beeld te krijgen van reacties en opinies uit het echte leven. “Life as it is @GF17”. Het is evident dat het sociaal wenselijk is dat mensen met een uiterlijk dat ver afwijkt van het normale beeld, gewoon zouden aanvaard worden. Aanvaard op het intermenselijke, het professionele, het familiale, het relationele vlak. Maar lijkt het sociaal wenselijke op wat er werkelijk gevoeld word, op hoe er werkelijk en intuïtief gereageerd wordt?

Ik selecteer hier en daar mensen, alleen of in groep. Zoals daar zijn: een groepje Nederlandse vriendinnen op een terrasje, een vrijgezel in een bar aan St-Jacobs, een stelletje uitgelaten vriendinnen op de Graslei, een aantrekkelijke jongeling met zijn man aan het Baudelopark, een bekende Vlaamse schrijver onopvallend on the road, een leuke man op Polé Polé, een Gentse radiomaker zonder logo op zijn T-shirt, een Brusselse Miss op een Vespa, een Argentijn (Braziliaan, Colombiaan?) genietend van de Gentse  Feesten bij zijn oom, een prachtige dame die een oude bekende bleek te zijn, een eerlijke jongeman die gewoon zegt hoe hij het ervaart. Stuk voor stuk echte mensen met echte reacties.

Terwijl ik hen vraagjes stel, vertellen mensen onbevooroordeeld over wat voor hen belangrijk is, en op welke manier haar voor hen een rol speelt in het leven, als vrouw, in relaties. Op een zeker moment confronteer ik hen met “the real Baldbarbarella”. De verrassing is soms groot, maar niemand reageert met afkeer of is gechoqueerd.

Als ik uit dit experiment of (beperkte) steekproef ergens een conclusie mag trekken, dan is het de volgende:
Mensen reageren met het grootste respect en ze begrijpen de bedoeling van mijn acties. Mijn missie om kaalheid bij vrouwen maatschappelijk meer aanvaard en doodgewoon “normaal” te maken, vinden de meesten een prachtig initiatief. Eens te meer voel ik dat mensen heel erg “caring” zijn voor hun medemens uit een minderheidsgroep.
Er is één hele grote les die ik trek uit mijn “nohairidare”dagen (en dat is nog niet heel lang, het is amper iets meer dan 1 maand dat ik voluit en met zelfvertrouwen als “baldie “ door het leven ga). En dat is het volgende: als je waarachtig uitstraalt dat je jezelf aanvaardt zoals je bent, dat je jezelf mooi voelt zoals je bent, dan is dat voor de wereld rondom jou de waarheid. En dat ondervind ik elke dag sedert ik mezelf aanvaard heb zoals ik ben.

Haleluja, Praise the Lord!

mm
Baldbarbarella
info@baldbarbarella.be
No Comments

Post a Comment